Stukje Fietsen, enzo…

Gisteren vetrokken Willem Frederik (WF, jeugdvriend, rijdt mee tot aan Istanbul, nu niet meer vragen ) vroeg vanaf zijn huis in Amersfoort. 140 km later stonden we over de grens bij Winterswijk een heel stuk Duitsland in. We vonden een heel mooi plekje, net van het fietspad af, waar we ongezien onze tent konden stallen. Het was nog vroeg, en we zijn dus ook maar vroeg gaan slapen zodat we er ook weer vroeg naast stonden. Na lekkere espresso gezet te hebben waren we vanochtend weer onderweg.

Na een halve dag fietsen voelde het alsof er een hele kleine slag in m’n achterwiel zat. Dat hoort niet. Dus afstappen, kijken, voelen, maar niets. Na een uurtje was het erger geworden. Nu maar even de fiets omgekeerd en uitgebreider gekeken. De velg (aluminium ring waar de band omheen zit) was uitgescheurd! Dat is echt heel erg vreemd, en heel vervelend als het een velg is die een jaar mee moet en nog maar 2 dagen onderweg is. Ik belde dus m’n “fietsenmaker” (Eric Schuijt, www.devakantiefietser.nl), die was nog verbaasder dan ik was en ging me helpen. Hij belde me terug met het nummer en adres van Das Rad in Dortmund. De mensen daar zouden er een nieuwe veld op zetten, en het zou me niets kosten. Een ongelovelijke service dus! We hebben m’n fiets dus maar weer opgelapt en zijn richting Dortmund Mitte gereden. Een half uur voor we er waren begaf de handel het helemaal, de velg scheurde helemaal door en m’ band was lek. Ik dus zonder bagage en WF (of is dat dubbelop?) maar met m’n band naar het centrum. De winkel was zo gevonden en de mensen behulpzaam. Ik zit nu te wachten op de velg (spaken en naaf moeten overgezet worden, dat is veel werk!), de beste man gaat het vandaag nog doen! Wederom een onvelovelijk service dus, want hij vertelde een andere klant dat hij de komende dagen geen tijd had om een bandje te verwisselen.

Goed, ik vond dit een enerverend verhaal en wilde het even met jullie delen. Maar ik beloof ook gelijk dat ik niet iedere twee dagen mail zal sturen, tenij ik dit soort dingen mee blijf maken, en dat hoop ik niet!

Beste mensen,

De kop is eraf, de eerste 80 kilometer zitten in de benen. In Zaandam en Amsterdam werden we uitgezwaaid. (Leuk dat jullie er waren!) En een aantal mensen fietsten mee tot Oudekerk aan de Amstel. (Ook heel leuk) Daarna reden we met de wind in de rug en een lekker zonnetje naar Amersfoort. Zomenteen een laatste nachtje in een zacht bed, nog even televisie kijken en dan morgen vroeg op: richting Praag. En vanuit daar meer, en veel intressantere berichten!

Klik hier voor een filmpje van de eerste paar kilometers, bedankt Erik!

M’n eerste kilometers heb ik gemaakt. Vorige week kocht ik een nieuwe fiets (stalen frame, oliedruk remmen, versnelling in m’n naaf en een kompas op m’n bel!). Die moest natuurlijk getest worden, ik ben heen en weer gefiets naar m’n oma in Drenthe. Nu weet ik dus wat zadelpijn is, en hoe lang ik over 100km doe. En of dat erg motiverend is? Nee!

Maar veel te klagen heb ik niet. Ik sta op het punt een jaar lang te gaan reizen! Aanstaande zondag vertrek ik (dus niet maandag!), naar Amersfoort (eerste stop op de route Amterdam-Beijing). Daar woont Willem Frederik (voortaan WF), die met me mee zal fietsen naar Istanbul. Daar hebben we 23 dagen voor. Dat is weinig.

Mocht je dit lezen en ook heel veel zin hebben om te fietsen dat kan natuurlijk, en het kan zelfs met ons! Zondag de 26e, 16:00 vertrekken we vanaf de dam in Amsterdam, en je bent uitgenodigd ons uitgeleide te doen!

Goed, dat was het voor nu. Misschien voor ik weg ga nog een kort berichtje, anders ergens onderweg richting Praag!

Groetjes,
Anne